Monaster św. Mikołaja w Nikoło-Malicy, Monaster prawosławny w Nikolo-Malica, Rosja.

Monaster św. Mikołaja w Nikoło-Malicy to kompleks prawosławny odbudowany w stylu neobizantyjskim po 2008 roku. Jego cerkiew Opieki Matki Bożej, wzniesiona w latach 2008–2010, stoi na miejscu cerkwi z połowy XVIII wieku zniszczonej w czasach sowieckich. Dawny barokowy sobór Chrystusa Wszechmiłującego, zbudowany w latach 1751–1760, został utracony; monaster ma też cerkiew domową Wszystkich Świętych Athosu, wzniesioną w latach 2017–2019.

Założony między 1584 a 1595 rokiem na pustkowiu Szewiakowo za panowania cara Fiodora III, monaster spłonął doszczętnie około 1675 roku; ocalała jedynie ikona św. Mikołaja. Grigorij Owcyn ufundował rok później pięciokopułową cerkiew Chrystusa Miłosiernego, a po 1751 roku kompleks przebudowano w stylu rosyjskiego baroku. Nabożeństwa ustały w 1939 roku, a 23 czerwca 2008 roku Święty Synod zdecydował o odrodzeniu monasteru.

Monaster nosi imię rzeki Malicy, która niegdyś opływała go od północy i zachodu, zanim wpłynęła do Meżurki. Od reaktywacji w 2008 r. obowiązuje w nim reguła atoska, a śpiew bizantyjski zajmuje centralne miejsce w nabożeństwach. Przy monasterze działają szkoła niedzielna i pracownia ikonopisarska.

Klasztor znajduje się blisko wioski Nikolo-Malica w regionie Twer i jest otwarty dla odwiedzających. Teren jest stosunkowo łatwy do przemierzenia, a wygodne obuwie jest zalecane podczas poruszania się między różnymi strukturami.

Cudowna ikona św. Mikołaja, namalowana na początku XVII w. na płótnie naklejonym na deskę, ma około 24,5 na 20 cm, a na marginesach widnieją święci Borys i Gleb. Według tradycji przetrwała pożar w 1675 r. z nadpalonym rewersem, ale nietkniętym obliczem.