Tyritake, Stanowisko archeologiczne w Kerczu, Ukraina

Tyritake to stanowisko starożytnego greckiego miasta na wysokim płaskowyżu w Kerczu, około 11 km na południe od Panticapaeum. Ruiny obejmują niskie mury z nieregularnych jasnobeżowych i brązowych kamieni tworzących dwie przylegające prostokątne komory lub baseny, obecnie wypełnione ziemią i małymi zielonymi roślinami. Kolonia została założona przez jońskich Greków w VI wieku p.n.e. i później odbudowana z dziesiątkami kadzi do solenia ryb.

Jońscy Grecy założyli Tyritake w połowie VI wieku p.n.e., a miasto weszło w skład Królestwa Bosporańskiego. W pierwszych wiekach n.e. zostało przebudowane wokół rybołówstwa i winiarstwa, z około 30 wanien do solenia ryb o łącznej pojemności do 1600 cetnarów. Gotowie złupili je w III wieku, Hunowie w IV, lecz osada przetrwała do średniowiecza.

Osada była znana z rzemiosła i rybołówstwa, które kształtowały codzienne życie mieszkańców. Te działania gospodarcze pozostają widoczne w artefaktach i pozostałościach odkrywanych podczas wykopalisk.

Tyritake leży na wysokim płaskowyżu w granicach administracyjnych Kerczu, około 11 km na południe od dawnego Panticapaeum, a teren jest nierówny. Pod gołym niebem zachowały się fragmenty murów obronnych o grubości od 1,80 do 2,5 m oraz około 30 kamiennych wanien do solenia ryb. Należy nosić mocne buty; na miejscu jest niewiele udogodnień.

W czasie wykopalisk w Tyritace odkryto około 30 wanien do solenia ryb, w których można było naraz zasolić do 1600 cetnarów ryb. W pierwszych wiekach n.e. miasto zostało odbudowane z myślą o tym zajęciu. W 2008 roku do projektu dołączyła Polska Misja Archeologiczna Muzeum Narodowego w Warszawie pod kierownictwem Alfreda Twardeckiego.