Хлиновський кремль, Federalny zabytek kultury w Kirowie, Rosja.

Kremlin Chlinowski był drewnianą twierdzą o powierzchni około 4 hektarów, osłoniętą od południa i wschodu stromym brzegiem rzeki i wąwozem Zasora, a od zachodu i północy sztuczną fosą. Mur obejmował wieże, trzy strzelnice dla małych dział i dwie drewniane „gorodnie”. Nie zachowała się żadna wieża ani fragment muru; przetrwały jedynie odcinki wału posadu, w sześciu miejscach starego miasta.

Drewniana twierdza powstała około 1455–1457 roku podczas walk republiki Wiatki z Moskwą w koalicji galickiej. Zajmowała około 4 hektarów, chroniona stromym brzegiem i wąwozem Zasora od południa i wschodu oraz sztuczną fosą od zachodu i północy. Po przyłączeniu Wiatki do Moskwy w 1489 roku umocnienia wzmocniono, a w 1656 roku w kremlu ulokowała się stolica biskupia diecezji wiackiej i wielkopermskiej. Mury rozebrano po pożarze w 1700 roku i przebudowie miasta w latach 1780.

Nazwa Chłynow przetrwała w kronikach ziemi wiackiej, a miejsce to później pełniło funkcję kościelną: od 1656 roku diecezja wiacka i wielkopermska ulokowała tu dwór swojego biskupa. W XVIII wieku w obrębie murów znajdowały się sobory Trójcy Świętej i św. Mikołaja, kamienny dom biskupi, izby konsystorza, stajnie, kuźnia, piwnice i wozownie.

Nie zachowały się żadne wieże ani fragmenty murów Kremla Chłynowskiego; w starym mieście widać tylko sześć pozostałości wału posadu, na przykład na dziedzińcu domów nr 20 i 22 przy ulicy Hercena oraz w południowo-zachodnim narożniku parku dziecięcego Apollon. Sam wał kremla zniknął. Szukaj tych ziemnych śladów, a nie stojących murów.

Z Kremla Chłynowskiego nie zachowała się żadna wieża ani fragment muru; przetrwał jedynie wał ziemny posadu, widoczny w sześciu miejscach starówki, m.in. na dziedzińcu domów 20 i 22 przy ulicy Giercena nad wąwozem Zasora i w narożniku parku dziecięcego Apollon.