Church of the Nativity of John the Baptist, Cerkiew prawosławna w Starej Ładodze, Rosja

Kościół Narodzenia Jana Chrzciciela stoi na Małyszewej Górze w Starej Ładodze, w miejscu starszej drewnianej cerkwi i dawnego monasteru Ioannowskiego. Murowana budowla z 1695 roku to masywna cerkiew czterofilarowa z pięcioma kopułami: centralną świetlną i czterema dekoracyjnymi narożnymi, elewacje podzielone płaskimi lizenami i dwie kondygnacje dużych okien, dolne ujęte w obramienia. Od wschodu przylega szeroka apsyda z arkadowymi niszami, od północy niska kaplica boczna z małą kopułą, a w narożniku południowo-zachodnim wznosi się ośmioboczna dzwonnica ze spiczastym hełmem.

Pierwsza wzmianka o monasterze Iwanowskim na wzgórzu Małyszewa pochodzi z kroniki z 1276 roku; rodzina cara Borysa Godunowa go wspierała, a w 1604 roku ofiarowała dwa dzwony, z których jeden nosi napis „Ładoga — przedmurze mego państwa”. Zabudowania monasteru, wraz z cerkwią, pozostawały drewniane do końca XVII wieku. Obecna murowana cerkiew została wzniesiona w 1695 roku na miejscu starszej drewnianej i aż do zamknięcia w latach dwudziestych XX wieku była główną świątynią Starej Ładogi.

Cerkiew nosi nazwę dawnego monasteru Jana Chrzciciela, po raz pierwszy wzmiankowanego na wzgórzu Małyszewa w 1276 roku. Jej boczna kaplica poświęcona jest świętej Paraskewie Piątnicy; po renowacji w 1991 roku była pierwszym kościołem w Starej Ładodze zwróconym wiernym. Obecnie podlega monasterowi Nikolskiemu, którego mnisi odprawiają tu niedzielne i świąteczne liturgie.

Cerkiew stoi na wzgórzu Małyszewa na północnym skraju Starej Ładogi, kilkanaście minut spacerem od centrum wsi. Obecnie należy do monasteru Nikolskiego, którego mnisi odprawiają tu liturgie w niedziele i święta. Odwiedzający powinni ubrać się skromnie i nie wchodzić w trakcie nabożeństw.

Wzgórze Małyszewa pod cerkwią jest poprzecinane podziemnymi korytarzami: w XIX wieku chłopi wydobywali tu piasek kwarcowy i sprzedawali go w Sankt Petersburgu do wyrobu lamp. Powstałe pustki zagrażały budowli, więc konserwatorzy wpompowali w nie dużo betonu, by powstrzymać zawalenie.