Cerkiew św. Ireny w Moskwie, Cerkiew prawosławna w dzielnicy Basmanny, Moskwa, Rosja

Kościół św. Ireny w Pokrovskoye to budynek z cegły w stylu neoklasycznym z symetrycznymi proporcjami i tradycyjnymi elementami projektowania ortodoksyjnego. Struktura wykazuje zrównoważone formy architektoniczne charakterystyczne dla rosyjskiej budowli religijnej z XVIII wieku.

W 1635 roku w cerkwi św. Mikołaja we wsi poświęcono kaplicę św. Ireny na cześć narodzin córki cara Michała Fiodorowicza, Iriny. Po pożarze w 1763 roku parafianie sfinansowali drewnianą cerkiew; kamienna cerkiew z ołtarzem Trójcy Świętej i kaplicami Ireny i Katarzyny została zbudowana w latach 1790–1800. Zamknięta przez władze radzieckie w 1927 roku, jej dzwony przetopiono na posągi na fasadzie biblioteki Rumiancewa. Zwrócona Rosyjskiemu Kościołowi Prawosławnemu w 1992 roku, 10 października 2013 roku stała się dziedzińcem patriarszym.

Przy cerkwi działa laboratorium aromatów, w którym bada się dawne receptury kadzidła i wyrabia kadzidło irinińskie. Funkcjonują tu szkółka niedzielna, kursy katechetyczne, lekcje angielskiego, pracownia komputerowa, koła florystyki i rysunku oraz Wyższe Kursy Prawosławne „So-dejstwie” z wydziałami ikonopisarstwa, śpiewu cerkiewnego i szycia szat. Od 10 października 2013 jest to patio patriarchalne i przedstawicielstwo Egzarchatu Białoruskiego w Moskwie.

Budynek znajduje się w pobliżu ulicy Friedrikha Engelsa w centrum Moskwy i jest łatwo dostępny pieszo z pobliskich obszarów. Warto sprawdzić godziny dostępu z wyprzedzeniem, ponieważ jest to zabytek kultury o zmiennych godzinach odwiedzin.

Dzwony cerkwi przetopiono po zamknięciu w 1927 roku, a z tego metalu odlano posągi i płaskorzeźby na fasadzie Biblioteki Rumiancewa (obecnie Rosyjska Biblioteka Państwowa). Budynek mieścił też strzelnicę strzelców woroszyłowowskich, fabrykę i bazę spożywczą.