Cerkiew św. Dymitra Sołuńskiego w Wierchniej Uftiudze, Drewniany kościół w Wierchniej Uftiudze, Rosja
Cerkiew św. Dymitra Sołuńskiego to drewniana cerkiew z dachem namiotowym w Wierchniej Uftiudze, w obwodzie archangielskim, zbudowana w 1784 roku. Jej zrąb ma 12 metrów długości, z potężnym czworobokiem podtrzymującym niski ośmiobok i dach namiotowy stanowiący co najmniej połowę wysokości budynku. Namiot jest zbudowany bez wewnętrznych belek i krokwi. Galeria na drewnianych wspornikach przylega od zachodu, a pięcioboczna dobudówka ołtarzowa z dachem beczkowym i kopułą od wschodu.
Ta drewniana struktura została zbudowana w 1784 roku i stanowi ważny przykład rosyjskiej architektury prawosławnej z tego okresu. Została później wyznaczona jako federalna strona dziedzictwa kulturowego ze względu na jej znaczenie historyczne i architektoniczne.
Cerkiew była letnią świątynią parafii do czasu przerwania nabożeństw w okresie radzieckim; obok stoi zimowa cerkiew Trójcy Świętej. Jej ołtarz poświęcony jest św. Dymitrowi z Tesaloniki. Galeria-sieni na drewnianych wspornikach osłania zachodnie wejście, a ściany oszalowano deskami w jodełkę.
Cerkiew stoi w Wierchniej Uftiudze w obwodzie archangielskim, obok kamiennej cerkwi Trójcy Świętej z 1858 roku. Budynek jest zamknięty i niszczeje: przyczółki są połamane, dach ma dziury, drewno gnije, a ikonostas nieukończony. Fundacja „Wierenica” i wolontariusze prowadzą renowację; wejście nie jest przystosowane dla zwiedzających.
Namiotowy dach wykonano bez wewnętrznych wiązań, belek i krokwi — iglica trzyma się wyłącznie dzięki połączeniom bali. Podczas przebudowy w latach 1981–1988 architekt A. W. Popow odtworzył siekierę w kształcie koluna, którą według jego badań posługiwali się pierwotni cieśle.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 352 współtwórców z całego świata.