Храм Сретения Господня, Świątynia prawosławna w dystrykcie primorskim, obwodzie archangielskim, Rosja

Cerkiew Ofiarowania Pańskiego w Zaostrowiu to kamienny budynek złożony z trzech połączonych części: przedsionka zwieńczonego dzwonnicą, refektarza i samej świątyni. Zamiast tradycyjnej absydy cerkiew zdobi smukły kolumnowy portyk w stylu późnego klasycyzmu, a wieńczy ją pięć kopuł. Kamienna dzwonnica z namiotowym dachem została ukończona w 1854 roku.

Kamienny sobór Spotkania Pańskiego założono w 1808 roku obok drewnianej cerkwi Opieki Matki Bożej (ukończonej w 1688) i poświęcono w 1827 roku, lecz budowę ukończono dopiero w 1878 roku. Sześć ołtarzy przeniesiono z wcześniejszych świątyń, a dzwonnicę namiotową ukończono w 1854 roku. Na początku lat 30. XX wieku wielki dzwon z 1875 roku o wadze 210 pudów zrzucono i wywieziono do przetopienia.

Nazwa cerkwi pochodzi od Święta Ofiarowania Pańskiego, obchodzonego 15 lutego. Jej sześć ołtarzy przeniesiono tu z wcześniejszych świątyń: główny ołtarz Ofiarowania na dole, obok niego św. Mikołaja, a trzy na piętrze poświęcone świętym Florowi i Laurowi, apostołom Piotrowi i Pawłowi oraz świętym Onufremu i Piotrowi Athońskiemu. W 1896 r. w refektarzu urządzono kaplicę św. Pantelejmona.

Cerkiew stoi w Rikasowie, około 10 km od Archangielska, w gminie wiejskiej Zaostrowje w rejonie primorskim. Materiały na budowę w XIX wieku dowożono barkami rzeką Zaostrowką, wówczas żeglowną. Parafia działa, więc wizytę warto zaplanować poza nabożeństwami; sąsiednia drewniana cerkiew Opieki z 1688 roku jest nieczynna i czeka na renowację.

Cerkiew nigdy nie została zamknięta pod rządami sowieckimi, ale jej duchowni nie zostali oszczędzeni: ksiądz Aleksander Lytkin został rozstrzelany przez Czeka w 1933 roku, a diakon Arsenij Żararow został wysłany do budowy Kanału Białomorsko-Bałtyckiego, wrócił w 1939 roku i później był proboszczem w latach 1947–1949. W latach czterdziestych udział w nabożeństwach mógł kosztować parafian kilka dni kartek żywnościowych.