Храм Преображения Господня, Cerkiew prawosławna w Kursku, Rosja
Cerkiew Przemienienia Pańskiego była dużym dwukondygnacyjnym murowanym kościołem w stylu barokowym, którego główna bryła zwieńczona była wysokim czworobokiem z pięcioma kopułami na fasetowanych bębnach. Do wschodniej części przylegała trójboczna, dwukondygnacyjna apsyda, a mała trzypiętrowa refektarz łączyła budynek z trójkondygnacyjną dzwonnicą, później zwieńczoną dachem namiotowym. Jej dzwon ważył do 400 pudów i słynął ze szczególnego brzmienia.
Od 1594 roku stał tu drewniany cerkiew Spasska, pomalowana na czerwono i pokryta deskami. Pod koniec XVIII wieku była zniszczona, więc kupcy kurscy postanowili zastąpić ją murowaną świątynią wzorowaną na soborze w Tobolsku, który zobaczyli podczas podróży handlowej. Nową cerkiew założono w 1776 roku, jej dolny ołtarz poświęcono w 1783 roku, a prace wykończeniowe zakończono w 1793 roku. Zamknięta w 1934 roku, w 1937 roku przebudowana na piekarnię, została wysadzona 30 października 1941 roku.
Cerkiew nazywano też Spasską, a jej dzwon o wadze do 400 pudów słynął z osobliwego brzmienia. W 1906 roku Aleksandra Ławrowa, wdowa po kupcu Grigoriju Ławrowie, ufundowała przy cerkwi szkołę parafialną ku jego pamięci. Budowla nie istnieje, te szczegóły przetrwały tylko w archiwach i starych pocztówkach.
Cerkiew już nie istnieje: została wysadzona 30 października 1941 roku podczas odwrotu jednostek Armii Czerwonej, po tym jak w 1937 roku budynek przebudowano na piekarnię. Po konstrukcji nie pozostało nic na miejscu między dzisiejszymi ulicami Krasnoj Armii, Sofji Perowskoj i Gajdara, więc nie ma wnętrza do zwiedzania. Warto raczej szukać dawnych pocztówek cerkwi Spasskiej, by zobaczyć jej pięć kopuł i dzwon.
Dzwon świątyni ważył do 400 pudów (około 6,5 tony) i słynął ze szczególnego brzmienia. Budynek zamknięto w 1934 r., rok później rozebrano dzwonnicę, w 1937 r. kościół przebudowano na piekarnię, a 30 października 1941 r. wysadzono go podczas odwrotu Armii Czerwonej.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 93 113 współtwórców z całego świata.