Pustelnia Optyńska, Klasztor prawosławny w Kozielsku, Rosja

Optina Pustyn to otoczony murem monastyr o niemal kwadratowym planie; niski mur i cztery narożne baszty wzniesiono w latach 1832–1839. W centrum stoi sobór Wprowadzenia Najświętszej Bogurodzicy do Świątyni, otoczony w kształcie krzyża przez cerkiew Marii Egipcjanki na północy, cerkiew Kazańskiej Ikony Matki Bożej z 1811 roku na południu i cerkiew Włodzimierskiej Ikony Matki Bożej na wschodzie. Obok różowej cerkwi bramnej i dużej niebieskiej kopuły z złotymi gwiazdami wznosi się wysoka jasnozielona dzwonnica z niebieską kopułą.

Tradycja przypisuje założenie Optcie, skruszonemu rozbójnikowi, który przyjął imię Makary, lecz data jest niepewna, a synodikon z 1670 r. poświadcza wspólnotę już w XV wieku. Najstarsze świadectwa pisane to księgi pisarskie Kozielska z lat 1629-1631, za Borysa Godunowa. Zniesiony w 1724 r. i przyłączony do monasteru w Bielowie, został przywrócony w 1726 r. rozkazem Katarzyny I.

Klasztor był ośrodkiem rosyjskiego prawosławnego starctwa, a jego starcy przyciągali pielgrzymów z całego kraju. Nazwa pochodzi prawdopodobnie od rosyjskiego słowa oznaczającego „wspólne życie”, ponieważ przed 1504 rokiem do klasztoru przyjmowano także mniszki. Starcy są wspólnie wspominani 10 października.

Regularne połączenia autobusowe kursują kilka razy dziennie między monasterem a Moskwą, a cała podróż trwa około pięciu godzin. Odwiedzający powinni nosić odpowiedni strój, ponieważ jest to czynne miejsce kultu religijnego.

Pisarz Konstantin Leontjew mieszkał w monastyrze cztery lata i przyjął tam śluby zakonne. Bracia Kiriejewscy, myśliciele słowianofilscy, współtworzyli klasztorną bibliotekę i są pochowani w obrębie murów monasteru.