Kanał Białomorsko-Bałtycki

Kanał Białomorsko-Bałtycki biegnie przez 227 kilometrów przez Karelię, łącząc system jezior Onega z Morzem Białym za pomocą odcinków wybudowanych i naturalnych fragmentów. Trasa obejmuje 19 śluz regulujących poziom wody, gdy przejście przebiega przez lasy, rzeki i otwarte wody.

Budowa odbywała się między 1931 a 1933 rokiem przy użyciu pracy przymusowej z sowieckich obozów więziennych. Tysiące robotników zginęło podczas szybkiego ukończenia, które zakończono w zaledwie 20 miesięcy w ekstremalnych warunkach na północnej pustyni.

Kanał stanowi fundamentalne osiągnięcie inżynieryjne ery sowieckiej, które przekształciło infrastrukturę transportową północnej Rosji.

Żegluga jest możliwa od maja do października, a przejście jest ograniczone do statków o zanurzeniu nie większym niż 3,5 metra. Podróżni mogą dołączyć do małych statków wycieczkowych, które przemieszczają się po drodze wodnej, przepływając przez śluzy i lasy podczas przecinania regionu.

Południowa sekwencja śluz, znana jako Schody Powienieckie, podnosi łodzie na 103 metry powyżej poziomu morza przez siedem kolejnych komór. Ten układ stanowi jedno z najbardziej zauważalnych rozwiązań inżynieryjnych wzdłuż całej drogi wodnej.

Lokalizacja: Karelia

Lokalizacja: Medvezhyegorsky District

Lokalizacja: Segezhsky District

Lokalizacja: Belomorsky District

Część: Unified Deep Water System of European Russia

Współrzędne GPS: 62.80000,34.80000

Najnowsza aktualizacja: 14 grudnia 2025 o 20:48