Umm Al Maa

Umm Al Maa to stanowisko archeologiczne rozciągające się od wybrzeża do obszarów wewnętrznych z dużą depresją centralną ograniczoną przez Al Jemailiya i Al Ghuwariyah. Krajobraz charakteryzuje się płaskimi skalistymi równinami przerwanymi niskimi wzgórzami.

Duńscy archeolodzy w 1957 roku odkryli 50 kurhanów grobowych ze szkieletami z epoki brązu i ceramiką. Japońscy badacze badali później stanowisko w latach 1988-1991, odkrywając koraliki szklane i miski brązowe.

Nazwa Umm Al Maa oznacza Matkę Wody w języku arabskim i odnosi się do studni ze słodką wodą, które niegdyś zaopatrywały wspólnoty w tym regionie. Te studnie były centralne dla życia starożytnych ludzi tutaj.

Stanowisko znajduje się około 80 kilometrów na północny zachód od Dohy na płaskim i łatwym do zmiany terenu. Równy grunt ułatwia eksplorację, chociaż odwiedzający powinni być przygotowani na nierówne powierzchnie i skalistą powierzchnię.

Kompleksy grobowe pokazują zróżnicowane praktyki pogrzebowe, co sugeruje, że różne kultury lub okresy zamieszkały tutaj. Przedmioty takie jak koraliki szklane wskazują na połączenia handlowe z odległymi regionami w starożytności.