Convento de Santa Cruz do Buçaco

Convento de Santa Cruz do Buçaco to klasztor karmelicki z 17. wieku zbudowany z białych ścian kwarcowych zaznaczonych wkładem z katranów węglowych, sufitami z korka i wyłożonymi kamieniem korytarzami. Jedenaście oddzielnych świątyń rozsianych na terenie połączone są ścieżkami przechodzącymi przez kompleks.

Karmelicy Bosi otrzymali ziemię od Biskupa Coimbry w 1628 roku i rozpoczęli budowę, wznosząc mur ochronny wokół nieruchomości. Klasztor rozwijał się stopniowo jako monastyczne schronienie w lesie.

Karmelici Bosi zbudowali to miejsce jako duchowe schronienie, ozdobione dziełami sztuki religijnej wymownie wyrażającymi ich wiarę. Kaplice i rzeźby pozostają świadectwem duchowego przeznaczenia tego klasztoru.

Klasztor znajduje się w Lesie Buçaco i można go zwiedzać pieszo, idąc po oznaczonych ścieżkach łączących różne świątynie i budynki. Spacerowanie po tych trasach umożliwia poruszanie się między strukturami otoczonymi lasem.

Po zwycięstwie w Bitwie o Bussaco w 1810 roku brytyjski dowódca wojskowy Wellington wybrał ten klasztor jako swoje ostateczne miejsce spoczynku. To nieoczekiwane powiązanie między żołnierzem a monastycznym schronieniem stanowi niezwykłe przecięcie historii wojskowej i religijnej.

Lokalizacja: Luso

Część: Buçaco Forest

Współrzędne GPS: 40.37611,-8.37139

Najnowsza aktualizacja: 12 grudnia 2025 o 17:40