Park Zdrojowy, Zabytkowy park zdrojowy w Krynicy-Zdrój, Polska.

Park Zdrojowy to park zdrojowy na zboczu Góry Parkowej w Krynicy-Zdroju, kształtowany od 1810 roku. Jest jedynym w Polsce parkiem bez powierzchni płaskich. Na jego terenie znajdują się cztery stawy osuwiskowe zwane Czaplimi Stawami, z których największy to Staw Łabędzi, oraz XIX-wieczne altany „Wanda” i „Marzenie”.

Park został założony około 1810 roku i zachował pierwotny układ swoich ścieżek przez dziesięciolecia. Później dodano pomniki, takie jak posąg, aby upamiętnić ważne momenty w historii tego miejsca.

Park nosi nazwę od źródeł wody mineralnej, która tutaj wypływa i od wieków była używana do celów uzdrowiskowych. Wszędzie można zaobserwować ślady tej tradycji leczniczej w starych drewnianych pawilonikach i starannie utrzymanych ścieżkach.

Park leży na Górze Parkowej i jest jedynym w Polsce parkiem bez powierzchni płaskich, więc każda trasa ma nachylenie. Kolej linowo-terenowa na szczyt, otwarta w 1937 roku jako pierwsza tego typu w Polsce, pozwala uniknąć wspinaczki. Przez park przebiegają szlaki w stronę Banicy i Przehyby, Leluchowa i Żegiestowa oraz dokoła Krynicy.

Wśród rosnących tu drzew są daglezje zielone, jodły kaukaskie, żywotniki olbrzymie, kryptomerie japońskie i sosny wejmutki, rosnące poza swoim naturalnym zasięgiem. Przez park przebiegają też znakowane szlaki na Banicę i Przehybę, do Leluchowa i Żegiestowa oraz dookoła Krynicy.