Zamek w Smolcu, Zamek w Smolcu, Polska.

Zamek w Smolcu to ruina zamku w Smolcu w województwie dolnośląskim. Stoi na wyspie w południowo-zachodniej części wsi; zachowały się dziś tylko mury zewnętrzne i fosa. Renesansowa budowla miała plan kwadratu o bokach długości 20 m.

W 1357 r. istniał tu obronny dwór z wieżą mieszkalną, gdy jako pana wymieniono Jeschkę de Smolcz; zachowana wieża pochodzi z tego dworu. W 1523 r. Niklaus III von Uthmann dobudował późnogotyckie skrzydło, którego herbowy kartusz Uthmann-Saurma zachował się nad głównym portalem. Potem powstało skrzydło południowe, a w XVIII w. zachodnie; w 1844 r. von Wallenberg-Pachaly urządził cukrownię i przebudował zamek w stylu neogotyckim. Uszkodzony w czasie II wojny światowej, w 1959 r. został wpisany do rejestru zabytków i odtąd niszczeje.

Na głównym portalu wieży zachował się herb sojuszowy Uthmann-Saurma z czasów Niklausa III von Uthmanna. Później w zamku działała cukrownia: w 1844 r. von Wallenberg-Pachaly urządził tu fabrykę cukru.

Zamek stoi na wyspie w południowo-zachodniej części Smolca, otoczony zachowaną fosą. Przetrwały tylko mury zewnętrzne, a w 2012 r. zawaliła się jedna ze ścian, dlatego wejście na teren ruin jest niebezpieczne. Obiekt jest wpisany do rejestru zabytków, ale nie jest konserwowany; oglądaj go z zewnątrz i nie wspinaj się na mury.

Herb sojuszniczy Uthmann-Saurma na głównym portalu wieży pochodzi z 1523 r., gdy Niklaus III von Uthmann dobudował do wieży późnogotycki dom mieszkalny. W 1844 r. von Wallenberg-Pachaly urządził w zamku cukrownię i przebudował go w stylu neogotyckim, zamykając dziedziniec.