Budynek Starostwa Powiatowego w Katowicach, Kamienica w stylu renesansowym w Śródmieściu, Katowice, Polska

Budynek przy ulicy Warszawskiej 45 to pięciokondygnacyjna dawna siedziba starostwa z dwunastoosiową neoklasycystyczną fasadą, dwoma bonitowanymi pseudoryzalitami zwieńczonymi attykami grzebieniowymi i bramą wjazdową w skrajnej osi. Ma plan litery L, 1937,90 m² powierzchni użytkowej i podpiwniczenie. Okna parteru są półkoliście zamknięte, a w ryzalicie zachodnim na trzeciej kondygnacji zamiast okien znajduje się dekoracyjny medalion.

Budynek powstał w 1876 roku podczas okresu szybkiego wzrostu Katowic napędzanego ekspansją przemysłową w regionie. Ten moment był kluczowy dla kształtowania nowoczesnej formy i struktury miasta.

Budynek pokazuje, jak rozwijała się architektura w tym regionie w końcu XIX wieku, łącząc lokalne metody budowy z europejskimi wpływami projektowania. To mieszanie odzwierciedla, jak architekci tamtych czasów łączyli nowoczesne formy z tradycjami regionalnymi.

Gmach stoi w południowej pierzei ulicy Warszawskiej, w zwartym kwartale zabudowy; brama wjazdowa znajduje się w dwunastej, skrajnej osi fasady. Mieści się w nim Pion Cywilny Sądu Rejonowego Katowice-Zachód, którego wnętrza nie są dostępne dla zwiedzających. Fasadę z dwoma bonitowanymi pseudoryzalitami i wysokimi attykami grzebieniowymi można oglądać z ulicy.

W dwukondygnacyjnej sali zebrań zachowały się złocone polichromie z lat 80. XIX wieku, drewniany kasetonowy strop oraz fryz z niszami, w których w 1936 roku umieszczono obrazy Felicjana Szczęsnego Kowarskiego. 27 i 28 sierpnia 1922 roku w gmachu gościł i nocował marszałek Józef Piłsudski, który przybył do Katowic na uroczystości wręczenia odznaczeń powstańcom śląskim.