Kamienica przy ul. Dyrekcyjnej 10 w Katowicach, Kamienica mieszkalno-handlowa wpisana do rejestru zabytków, Śródmieście, Katowice, Polska

Budynek przy ulicy Dyrekcyjna 10 to narożna struktura o nowoczesnym projekcie i elementach art nouveau zlokalizowana na skrzyżowaniu z ulicą Warszawską. Posiada przestrzenie mieszkalne na piętrach i powierzchnie handlowe na poziomie ulicy.

Kamienica została oddana do użytku w 1906 roku; pierwszym właścicielem był L. Altmann, a następnie jego spadkobiercy. Projekt powstał w firmie budowlanej Ignatza Grünfelda i został podpisany przez Hugona Grünfelda; budynek wzniesiono równocześnie z sąsiednią kamienicą przy Staromiejskiej 6, o podobnym detalu zewnętrznym. W okresie 1935–1939 kamienicę nadbudowano, wskutek czego utraciła pierwotny mansardowy dach na rzecz dachu płaskiego. 31 grudnia 1994 roku wpisano ją do rejestru zabytków.

Międzywojenni najemcy odzwierciedlali zróżnicowane życie handlowe: towarzystwo „Katowicki Handel Żelaza” miało biura na I piętrze, E. Korzuszasz prowadziła kolekturę loterii państwowej, a w budynku działała pracownia gorsetów. W latach 1924–1926 zakład „Elektrolux” sprzedawał odkurzacze i froterki, a w 1927 roku założono tu Bank Udziałowy w Katowicach, należący do Związku Żydowskich Towarzystw Spółdzielczych w Polsce.

Budynek znajduje się centralnie w Katowicach na rogu dwóch głównych ulic i jest łatwo dostępny pieszo. Dostęp jest prosty, a architekturę zewnętrzną i sklepy na parterze można zobaczyć z poziomu ulicy.

W latach 1935–1939 kamienicę nadbudowano o jedną kondygnację, wskutek czego zniknął pierwotny mansardowy dach, a pojawił się dach płaski. Narożny wykusz opiera się na dwóch ozdobnych wspornikach i obejmuje drugą, trzecią i czwartą kondygnację. Okna klatki schodowej przeszklono kryształowymi i kolorowymi szybkami.