Historyczny układ urbanistyczny, Zamek w Rudnej, województwo dolnośląskie, Polska

Zamek w Gawronach już nie istnieje: barokowy pałac w Gawronkach, którego narożniki fasady otrzymały przysadziste wieże, a portal zwieńczono balkonem, został po 1945 roku ogołocony z wyposażenia i rozebrany w latach 50. XX wieku. Pozostały tylko miejsce i źródła.

Zamek wywodzi się z założenia z XIV wieku i od XV wieku należał do rodu Loeben, następnie do von Gaffron-Kunern, von Niebelschütz i von Schweinichen. Ci ostatni przebudowali go na barokowy pałac z przysadzistymi wieżami narożnymi i portalem zwieńczonym balkonem. W 1780 roku nabył go hrabia von Schönaich-Carolath; po 1945 roku pozbawiony wyposażenia pałac rozebrano w latach 50. XX wieku.

Dobra dały nazwisko rodowi von Gaffron-Kunern, a w wiejskim kościele w Klein-Gaffron znajdowały się epitafia rodziny von Schweinichen i ich żon, które przebudowały rezydencję na barokowy pałac. Teolog Ernst Lohmeyer pracował tam jako guwerner przed rozpoczęciem kariery naukowej.

Zamek już nie istnieje: po przejściu Śląska do Polski w 1945 r. został ogołocony z wyposażenia, a w latach 50. XX w. rozebrany. Do wsi Gawronki w gminie wiejskiej Rudna (powiat lubiński) dojeżdża się drogą lokalną; nie ma już budynku zamku, tylko samo miejsce i jego otoczenie.

Zamek rozebrano w latach 50. XX wieku po ogołoceniu go z wyposażenia; według mieszkańców Dolnego Śląska materiał posłużył później do odbudowy Wrocławia. Majątek liczył około 4000 hektarów, w tym 1400 lasu oraz 600 wody i innych gruntów.