Nowa Giełda, ob. Klub Sportowy Gwardia, Zabytkowy budynek handlowy w centrum Wrocławia.

Nowa Giełda to trzykondygnacyjny budynek ceglany na planie trapezu zbliżonego do kwadratu, którego południowa część ma cztery kondygnacje. Piaskowy tynk imituje kamienne boniowanie, a czterokondygnacyjną część wieńczy attyka z krenelażem i narożnymi wieżyczkami. Pięcioosiowy portyk wyznacza wejście główne, a elewacja południowa ma osiem dużych okien typu portfenetr.

Giełda wrocławska powstała w XVII wieku, by rozstrzygać spory kupców i ustalać ceny towarów; maklerzy otrzymali statut w 1670 roku, a pierwszą siedzibą była Stara Giełda przy pl. Solnym 16. W 1863 roku konkurs na nowy budynek wygrał Karl Lüdecke, którego projekty neogotycki i neorenesansowy połączono; budowę rozpoczęto w 1864 roku naprzeciw sejmu prowincjonalnego, obok Pałacu Królewskiego.

Budynek był giełdą, nie targiem: maklerzy, których statut uchwalono w 1670 roku, rozstrzygali w nim spory między kupcami i ustalali ceny towarów. Handel łączył Wrocław z wieloma krajami Europy i Ameryki Południowej. Sala giełdowa służyła też jako sala wykładowa i koncertowa; 6 lutego 1891 roku koncertował tu Ignacy Jan Paderewski, co upamiętnia brązowa tablica umieszczona w 2017 roku.

Budynek stoi na rogu ulic Krupniczej i Włodkowica, naprzeciw dawnego sejmu prowincjonalnego i obok Pałacu Królewskiego. Jego elewacja południowa wychodzi na promenadę, gdzie najlepiej widać osiem dużych okien typu portfenetr oraz wejście boczne. Elewacja północna jest celowo skromna — do ozdobnych elewacji podchodź od południa lub wschodu.

Piaskowcowa rzeźba Handlu na fasadzie frontowej jest portretem architekta Karla Lüdeckego, zwycięzcy konkursu z 1863 roku, którego dwa projekty następnie połączono. Brązowa tablica umieszczona w 2017 roku upamiętnia koncert Ignacego Jana Paderewskiego z 6 lutego 1891 roku w sali giełdowej.