Pałac w Rytwianach, Zespół pałacowy w Rytwianach, Polska.

Pałac w Rytwianach to dawna fabryka cukru przebudowana na rezydencję letnią w latach 1927-1929, która dziś pełni funkcję hotelu. Posiadłość obejmuje rozległy park z alejami lip i kasztanowców otaczającymi główny budynek.

Cukrownia zbudowana na tym terenie w latach 1853–1855 spłonęła w 1925 roku, według źródła podpalona przez konkurencję; Artur Radziwiłł nakazał rozebrać ruiny jeszcze w tym samym roku. Od 1924 roku zarządzał plantacją kauczuku w Indochinach, a po powrocie otrzymał dobra rytwiańskie, „przemysł rytwiański” i dwa młyny w Staszowie. W latach 1927–1929 przebudował dawny magazyn cukru na letni pałac rodu.

Pałac odzwierciedla gusta szlachty polskiej z początku 20. wieku w aranżacji rezydencji letnich, łączących tradycyjne formy z nowoczesnymi elementami. Układ pomieszczeń pokazuje, jak żyły zamożne rodziny i jak przyjmowały gości.

W pałacu od lat 90. działa hotel, po gruntownym remoncie prowadzonym pod nadzorem konserwatora zabytków. Na 6-hektarowym parku znajduje się kort tenisowy i boisko do koszykówki. Około 300 m dalej, na łąkach naprzeciwko hotelu, stoją budynki stacji kolejki wąskotorowej, którą dowożono buraki do cukrowni.

Około 300 m od hotelu, za łąkami, stoją budynki stacji kolejki wąskotorowej, którą dowożono buraki do cukrowni. Artur Radziwiłł od 1924 r. administrował plantacją kauczuku w Indochinach, zanim wrócił, by objąć majątek rytwiański i dwa młyny w Staszowie.