Pałac w Czernicy, Pałac renesansowy w Czernicy, województwo dolnośląskie, Polska

Pałac w Czernicy to dwukondygnacyjny budynek z cegły o planie podkowy, otaczający zamknięty dziedziniec; czwarte skrzydło dobudowano po 1861 roku. Przebudowany w stylu neorenesansowym, przypominającym francuskie zamki nad Loarą, w 1911 roku otrzymał w narożniku północno-zachodnim masywną półkolistą wieżę z dachem stożkowym.

Pałac powstał prawdopodobnie z murowanego domu z XIV wieku wzniesionego przez rycerzy von Langenow. W 1543 roku syn Caspara I von Schaffgotscha przebudował go na trójskrzydłową rezydencję renesansową. W maju 1574 roku odbyła się tu dysputa teologów Flaciusa Illyrikusa i Jacoba Colerusa. Po 1787 roku rodzina von Förster przebudowała pałac w stylu neorenesansowym, a w 1861 roku Leopold Schoeller nabył go dla córki Adele i dobudował czwarte skrzydło, zamykając dziedziniec.

Wieś Czernica to niemieckie Langenau, a pałac był siedzibą rycerzy von Langenow, od których pochodzi nazwa. W maju 1574 roku teolodzy Flacius Illyricus i Jacob Colerus odbyli tu dysputę. Obecnie budynek znajduje się w rękach prywatnych.

Pałac stoi w Czernicy w powiecie jeleniogórskim na Dolnym Śląsku. Od 1992 roku jest własnością prywatną i nie działa jako stałe muzeum; zwiedzanie zależy od zgody właściciela. Wejście znajduje się od strony dziedzińca, zamkniętego po dobudowaniu czwartego skrzydła.

Pod koniec II wojny światowej pałac został zajęty przez Sztab Muzyczny Reichsleitera Alfreda Rosenberga na skład zrabowanej sztuki; wśród zbiorów były cenne instrumenty muzyczne i oryginalne partytury z XVIII wieku. Po kapitulacji Niemiec 8 maja 1945 r. trafiły one w ręce Armii Czerwonej; znaczna część kolekcji została zniszczona lub wywieziona, a sam pałac pozostał nietknięty.