Stacja uzdatniania wody „Granica” w Świnoujściu, Stacja uzdatniania wody w Świnoujściu, Polska

Wasserwerk Świnoujście to zakład uzdatniania wody zbudowany z czerwonej cegły z dużymi oknami i charakterystycznymi elementami przemysłowymi z początku XX wieku. Zakład przetwarza wodę ze źródeł podziemnych przez wiele studni i rozprowadza ją w całym mieście poprzez rozbudowaną sieć rur.

Zakład rozpoczął działalność w 1910 roku i początkowo dostarczał wodę pitną poprzez rozbudowaną sieć rur. System rozwijał się wraz z miastem i odzwierciedla rozwój infrastruktury wodociągowej w regionie.

Polska nazwa zakładu „Granica” oznacza „granicę”, przypominając, że do 1951 r. teren należał do NRD. Wasserwerk przeszedł do Polski wraz z 75-hektarowym zalesionym klinem, zwanym po polsku „workiem”; NRD otrzymała w zamian obszar koło Staffelde nad Odrą.

Zakład nie jest udostępniony do zwiedzania; działa jako czynna instalacja wodociągowa. Znajduje się na 53-metrowym Kalkbergu, gdzie mieszczą się zbiorniki wody, w pobliżu wschodniego brzegu Wolgastsee. Teren leży w zalesionym pasie, który Polska otrzymała od NRD w 1951 roku.

Zakład leży na wzniesieniu Kalkberg o wysokości 53 m, gdzie znajdują się zbiorniki wody. Teren ten stał się polski dopiero w 1951 r.: protokół graniczny podpisany 11 czerwca 1951 r. przez Felixa Kazmierczaka za Polskę, Horsta Weirandta za NRD i Gennadija Filippowa za Radziecką Komisję Kontroli przekazał zakład wraz z zalesionym workiem o powierzchni 75 ha, zwanym w Polsce „workiem”, z NRD Polsce.