Kościół pw. Trójcy Świętej, Kościół barokowy w Supraślu, Polska

Kościół Świętej Trójcy w Supraślu to murowana, jednonawowa świątynia w stylu neobarokowym, wzniesiona na planie prostokąta, zamknięta absydą ołtarzową i nakryta dachem dwuspadowym. W latach 1902–1903 dobudowano do niej wieżę z kruchtą, chór oraz dwie zakrystie.

W 1849 roku władze carskie wydały zgodę na budowę kościoła katolickiego w Supraślu. Kościół wzniesiono w latach 1861–1863, ufundowany przez fabrykantów, a w 1868 roku został konsekrowany. Od 1865 roku figurował w dokumentach jako kaplica, od 1868 był kościołem filialnym parafii w Białymstoku, a w 1906 roku uzyskał prawa kościoła parafialnego.

Kościół ufundowali miejscowi fabrykanci; od 1865 figurował w dokumentach jako kaplica, od 1868 był kościołem filialnym parafii w Białymstoku, a w 1906 roku uzyskał prawa kościoła parafialnego. Wezwanie Trójcy Świętej nawiązuje do prawosławnego dziedzictwa Supraśla, którego klasztor nosi to samo wezwanie.

Kościół stoi w Supraślu, w województwie podlaskim, i należy do dekanatu Wasilków archidiecezji białostockiej. Jest jednym z dwóch kościołów rzymskokatolickich w mieście, więc łatwo go znaleźć w pobliżu centrum. Budowla ma prostokątny plan z jedną nawą zamkniętą absydą ołtarzową i dachem dwuspadowym.

Wieża z kruchtą, chór oraz dwie zakrystie dobudowano dopiero w latach 1902–1903, cztery dekady po konsekracji kościoła w 1868 roku. Do 1906 roku budowla nie miała praw parafialnych: od 1865 figurowała w dokumentach jako kaplica, a od 1868 była kościołem filialnym parafii w Białymstoku.