Kościół św. Kazimierza i klasztor kapucynów w Nowym Mieście nad Pilicą, Budynek kościelny w Nowym Mieście nad Pilicą, Polska.

Kapucynski monaster w Nowym Mieście nad Pilicą ma masywne ściany z kamienia, wysokie okna i centralną wieżę dzwonową. Wewnątrz pomieszczenia wykazują prosty design XVIII wieku z czystymi, funkcjonalnymi układami.

Klasztor ufundował wojewoda rawski Kazimierz Granowski; fundację zatwierdził 14 maja 1762 roku prymas Władysław Aleksander Łubieński, a 7 czerwca 1762 roku plac pod budowę został urzędowo przekazany. Świątynię wznoszono w latach 1780-1786, lecz po rozbiorach i wojnach napoleońskich pozostała bez bocznych kaplic; konsekrował ją dopiero 1 września 1815 roku biskup Franciszek Remigiusz Zambrzycki. Budynki klasztorne ukończono w 1788 roku, a 16 maja 1789 roku klasztor kanonicznie erygowano.

Monaster pełnił rolę duchowego schronienia dla lokalnych mieszkańców poszukujących wytycznych i modlitwy. Codzienne rytmy wspólnoty były wyznaczane przez godziny liturgiczne, czyniąc go znanym punktem odniesienia w życiu religijnym miasta.

Goście mogą uczestniczyć w codziennych nabożeństwach i eksplorować monaster, a wycieczki są dostępne na życzenie. Najlepiej jest wcześniej powiadomić wspólnotę, aby upewnić się, że ktoś będzie dostępny do pomocy.

Najcenniejszym skarbem klasztoru są relikwie bł. Honorata Koźmińskiego, zakonnika i patrona miasta, który przez wiele lat posługiwał w tutejszym klasztorze. Założył ponad 20 zgromadzeń bezhabitowych i tworzył konspiracyjne formy życia zakonnego w czasie zaborów. Relikwie spoczywają w bocznym ołtarzu, a przy sanktuarium działa muzeum z dokumentami, zdjęciami i przedmiotami osobistymi.