Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny i św. Mikołaja w Oksie, Kościół katolicki w Oksie, Polska

Kościół w Oksa to budynek z cegły o centralnym rzucie i prostych wnętrzach. Centralnie umieszczona ambona definiuje przestrzeń modlitwy, odzwierciedlając protestancką tradycję kaznodziejstwa.

Zbór kalwiński ufundował zapewne w latach 60. XVI wieku Mikołaj Rej, a ukończył w 1570 roku jego syn Andrzej, który odziedziczył Oksę po ojcu w 1569 roku. Od końca XVI do 2. połowy XVII wieku był jednym z głównych ośrodków kalwinizmu małopolskiego, gdzie wielokrotnie odbywały się synody protestanckie. W 1678 roku przeszedł do cystersów jędrzejowskich jako filia parafii Konieczno. W latach 1762–1763 gruntownie go odrestaurowano, budując nową zakrystię z ołtarzem głównym, a w czerwcu 1914 roku biskup Augustyn Łosiński konsekrował świątynię pod wezwaniem św. Mikołaja.

Od końca XVI wieku do drugiej połowy XVII wieku dawny zbór kalwiński w Oksie był jednym z głównych ośrodków kalwinizmu małopolskiego, a synody protestanckie odbywały się w nim wielokrotnie. Rodzina Rejów, fundatorzy zboru, wznieśli później nowy drewniany zbór po przejęciu świątyni przez cystersów w 1678 roku.

Kościół jest dostępny dla odwiedzających na współrzędnych 50.7262°N, 20.1076°E i regularnie odbywają się tam nabożeństwa. Dostęp może być ograniczony podczas godzin pracy, więc najlepiej zaplanować wizytę poza tymi czasami.

W kościele zachowała się ambona z czasów zboru kalwińskiego oraz marmurowe epitafia z XVII wieku: Andrzeja Reja (zm. 1601), Zygmunta Chomętowskiego (zm. 1607) i Jana Czarnieckiego (zm. 1658). Płyty przeniesiono z wnętrza i wmurowano na zewnątrz zakrystii podczas restauracji na początku XX wieku. Prawdopodobnie pochowano tu Mikołaja Reja, ojca literatury polskiej.