Willa Granzowa

Kawęczyńskie Zakłady Cegielniane Kazimierza Granzowa były zakładem produkcji cegły z willą pełniącą funkcję centrum administracyjnego i mieszkalnego na skrzyżowaniu ulic Strażackiej i Chełmżyńskiej. Kompleks znajdował się w pobliżu linii kolejowej Warszawa-Terespol, co ułatwiało transport towarów.

Wybudowany między 1888 a 1890 rokiem, kompleks stał się jednym z czołowych producentów cegły w Warszawie wytwarzających wysokiej jakości wyroby ceramiczne. Produkcja trwała do 1991 roku, co dało zakładowi ponad sto lat nieprzerwanej działalności.

Willa odzwierciedla sposób, w jaki właściciele fabryk mieszkali obok swoich zakładów produkcyjnych w epoce przemysłowej. Budynek pokazuje związek między handlem a życiem rezydencjonalnym, które kształtowało warszawskie dzielnice tamtych czasów.

Miejsce znajduje się w obszarze Rembertów przy ulicy Chełmżyńskiej 165, co czyni je stosunkowo dostępnym dzięki bliskości transportu publicznego. Odwiedzający powinni wiedzieć, że oryginalna struktura już nie istnieje, ponieważ została rozebrana wiele lat później.

Willa została oficjalnie wpisana na listę polskiego dziedzictwa kulturalnego w 1989 roku, ale w następnych dziesięcioleciach uległa znacznemu zniszczeniu. Jej ostateczne wyburzenie w 2014 roku podkreśliło trwałe wyzwanie zachowania budynków przemysłowych w szybko zmieniających się miastach.