Pałac Wiechertów, Pałac eklektyczny w Starogardzie Gdańskim, Polska.

Pałac Wiechertów składa się z dwóch połączonych skrzydeł. Skrzydło zachodnie, zbudowane w 1882 roku, jest parterową konstrukcją z czerwonej cegły w stylu neoklasycystycznym. Skrzydło południowo-wschodnie, dodane w 1893 roku, ma dwie kondygnacje w stylu neorenesansowym i tworzy reprezentacyjną fasadę pałacu. Eklektyczna elewacja frontowa jest ozdobiona rzeźbami pięciu kobiet, w tym kopią Venus Italica wykonaną z czerwonego piaskowca.

W 1880 roku kupiec Franciszek Wiechert, który w 1871 roku nabył starogardzki młyn wodny, wybudował wokół niego zespół rezydencjonalno-administracyjny z pałacem rodu Wiechertów. Rodzina pozostawała w posiadaniu dóbr do początku 1945 roku; po wojnie przeszły one na własność państwa, które urządziło w pałacu przedszkole, żłobek i mieszkania dla pracowników młynów. Obecnie pałac jest własnością prywatną, a od 1996 roku widnieje w rejestrze zabytków.

Nazwa upamiętnia rodzinę Wiechertów, właścicieli pałacu do początku 1945 roku. Na elewacji frontowej umieszczono rzeźby pięciu kobiet; jedna z nich, kobieta okrywająca się materiałem i wyglądająca na zawstydzoną, to kopia Venus Italica Canovy z czerwonego piaskowca. Wnętrze reprezentacyjnej sali na piętrze zachowuje plafon z rozetą i eklektyczną dekorację malarską o neorenesansowych motywach.

Rezydencja pozostaje w posiadaniu prywatnym i można ją oglądać tylko z zewnątrz, co pozwala odwiedzającym zobaczyć jej zdobiną architekturę z otaczających ulic publicznych. Południowa fasada jest najlepiej widoczna ze ścieżek otaczających posesję.

Południowa fasada wykazuje pięć rzeźb kobiecych, w tym replikę Wenus Italiki, dzieła Antonio Canova z 1804 roku. Te klasyczne posągi nadają posesji monumentalny charakter artystyczny.