Park im. Stanisława Staszica w Łodzi, Park miejski w centrum Łodzi, Polska.

Park im. Stanisława Staszica w Łodzi to park w Śródmieściu, ograniczony ulicami Narutowicza, Uniwersytecką, Jaracza i Wierzbową. Powstał w 1901 jako czwarty park miejski w Łodzi. Na jego terenie rosną cztery drzewa i leżą dwa głazy narzutowe ustanowione pomnikami przyrody, a w 1992 park wpisano do rejestru zabytków.

Park powstał w 1901 roku jako czwarty park miejski w Łodzi i początkowo nazywał się Ogród na Dzielnej lub park miejski Przy Dzielnej. Obecną nazwę otrzymał w 1918 roku. W 1912 roku z okazji Wystawy Rzemieślniczo-Przemysłowej wzniesiono Pomnik Pracy oraz pomnik Stanisława Staszica sfinansowany przez Stowarzyszenie Techników; oba zniszczono podczas II wojny światowej. Nowy pomnik Staszica autorstwa Kazimierza Karpińskiego odsłonięto w 1984 roku. W 1992 roku park wpisano do rejestru zabytków.

Park nosi imię Stanisława Staszica, którego łodzianie zaliczają do „ojców miasta” za zasługi dla jego rozwoju. Pomnik autorstwa Kazimierza Karpińskiego odsłonięto w 1984 od strony ul. Narutowicza, podczas Kongresu Techników Naczelnej Organizacji Technicznej. Wcześniejszy pomnik Staszica, sfinansowany przez Stowarzyszenie Techników, oraz Pomnik Pracy z 1912 zostały zniszczone w czasie II wojny światowej.

Park jest dostępny z kilku stron, a główne wejście znajduje się przy ulicy Narutowicza dla łatwego dostępu. Odwiedzający mogą się orientować, posługując się czterema otaczającymi ulicami jako punktami odniesienia do eksploracji parku.

Cztery drzewa i dwa głazy narzutowe w parku są pomnikami przyrody, co jest odrębne od wpisu parku do rejestru zabytków w 1992 roku. Głazy to bloki skalne przyniesione przez lądolód, a nie miejscowy kamień.