Gmach Główny Muzeum Narodowego w Szczecinie, Muzeum morskie w Szczecinie, Polska.

Gmach Główny Muzeum Narodowego w Szczecinie stoi na Wałach Chrobrego nad Odrą. Zaprojektował go Wilhelm Meyer-Schwartau; wzniesiono go w latach 1908–1911 na planie litery E, w stylu modernizmu i secesji. Między arkadami portyku od strony Odry znajdują się reliefy z piramidą Cheopsa, Partenonem, katedrą w Kolonii i bazyliką św. Piotra; na ścianie południowej kobiece postacie symbolizują malarstwo, grafikę i rzeźbę. Gmach ma 54 m wysokości z kopułą i nigdy nie został ukończony.

Gmach wzniesiono w latach 1908–1911 według projektu Wilhelma Meyera-Schwartau i otwarto 23 czerwca 1913 jako Muzeum Miejskie ze zbiorami sztuki. Pierwotny plan czteroskrzydłowego założenia z dwoma dziedzińcami nigdy nie został ukończony; otwarcie mniej więcej połowy projektu zakończyło inwestycję, a rok później wybuchła I wojna światowa. W 1944 naloty uszkodziły kondygnację dachową, a 21 marca 1945 najcenniejsze eksponaty wywieziono do zamku w Koburgu. 29 czerwca 1948 otwarto tu Muzeum Morskie, dwa lata później wcielone do Muzeum Narodowego w Szczecinie.

Nazwa gmachu pochodzi od otwartego tu 29 czerwca 1948 Muzeum Morskiego, wcielonego dwa lata później do Muzeum Narodowego w Szczecinie. Od 1 stycznia 1976 na piętrze działa Teatr Współczesny, tak że muzeum i teatr mieszczą się w jednym budynku.

Wygodne obuwie jest dobrym pomysłem, ponieważ przestrzenie wystawiennicze są rozmieszczone w kilku budynkach wzdłuż nabrzeża i porusza się między nimi pieszo. Warto zarezerwować wystarczająco dużo czasu na zwiedzanie, gdyż zbiory są obszerne i krótka wizyta nie pozwala ich w pełni poznać.

Wśród eksponowanych obiektów znajduje się działający model silnika parowego statku w skali 1:2, ręcznie wykonany ze świerkowego drewna, aby pokazać, jak maszyny naprawdę działały na pokładzie. Model ten sprawia, że mechanika staje się namacalna w sposób, którego same statyczne eksponaty nie są w stanie przekazać.