Spichlerz nad Narwią, Spichlerz neorenesansowy w Nowym Dworze Mazowieckim, Polska

Spichlerz nad Narwią to okazały, neorenesansowy gmach wzniesiony na Kępie Szwedzkiej przy ujściu Narwi do Wisły. Budynek ma grube mury, a na pierwszej kondygnacji zachowały się otwory przystosowane do prowadzenia ognia artyleryjskiego i z broni palnej. Zachodnie skrzydło zostało wyburzone, dlatego dziś obiekt jest ruiną.

Spichlerz zbudowano w latach 1838–1844 w stylu neorenesansowym według projektu architekta Jana Jakuba Gaya, a inwestorem był Bank Polski. Na pierwszej kondygnacji znajdowały się otwory przystosowane do prowadzenia ognia artyleryjskiego i z broni palnej, dzięki czemu budynek mógł pełnić także funkcje obronne. Rolę magazynu zbożowego pełnił do 1853 r., gdy wykupiły go władze wojskowe z przeznaczeniem na magazyn twierdzy Modlin.

W 1999 roku ruina spichlerza zagrała Zamek Horeszków w ekranizacji poematu Adama Mickiewicza Pan Tadeusz w reżyserii Andrzeja Wajdy. Budynek stoi na tzw. Kępie Szwedzkiej przy ujściu Narwi, a jego losy, od sprzedaży deweloperowi w 2010 roku po licytację komorniczą w 2023 roku, są uważnie śledzone przez mieszkańców.

Ruina stoi na Kępie Szwedzkiej przy ujściu Narwi, dostępna pieszo z Nowego Dworu Mazowieckiego. Wnętrze wypaliło się w 1939 r., a zachodnie skrzydło wyburzono po wojnie, więc wchodzenie do środka jest niebezpieczne; ocalałe mury spinają stalowe ściągi i kotwy. W 2023 r. budynek wystawiono na licytację komorniczą.

Pierwsza kondygnacja miała otwory przystosowane do prowadzenia ognia artyleryjskiego i z broni palnej, dzięki czemu spichlerz mógł pełnić także funkcje obronne. Budynek posłużył również jako scenografia Zamku Horeszków w filmowej adaptacji "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza w reżyserii Andrzeja Wajdy z 1999 roku.