Gmach główny Politechniki Gdańskiej

Główny budynek Politechniki Gdańskiej to konstrukcja w stylu odrodzenia renesansu z wczesnych lat 1900. Kompleks zawiera wiele wydziałów akademickich i służy jako centralny ośrodek administracji i nauczania instytucji.

Budynek został założony między 1900 a 1904 rokiem jako Königliche Technische Hochschule zu Danzig. Po drugiej wojnie światowej instytucja została przekształcona w Politechnikę Gdańską, którą znamy dziś.

Budynek wyróżnia się zaawansowanymi detalami architektonicznymi ze zdobionym miedzianym rynnami wspieranymi przez rzeźbione figury. Te dekoracyjne elementy definiują jego wygląd i odzwierciedlają ambicje, jakie założyciele mieli wobec nowej instytucji edukacyjnej.

Kompleks budynków jest dostępny dla zwiedzających w godzinach otwarcia, a części wnętrza można obejrzeć. Zaleca się wcześniej sprawdzić informacje na temat przewodników lub specjalnych możliwości zwiedzania, ponieważ nie wszystkie obszary są swobodnie dostępne.

W wnętrzu budynku wiszi wahadło Foucaulta, które demonstruje rotację Ziemi poprzez swoją ciągłą ruchliwość. Wahadło jest wspierane przez elektromagnetyczny system zawieszenia i stanowi godny uwagi przykład tego, jak fizyka staje się widoczna w codziennej akademickiej przestrzeni.

Lokalizacja: Gdańsk

Założenie: 1904

Styl architektoniczny: Renaissance Revival architecture

Część: Gdansk University of Technology

Adres: Narutowicza 11/12

Współrzędne GPS: 54.37160,18.61920

Najnowsza aktualizacja: 14 grudnia 2025 o 12:05