Zespół rezydencji na Jeżycach w Poznaniu

Zespół rezydencji na Jeżycach obejmuje wielopiętrowe budynki rozmieszczone wzdłuż kilku ulic, każdy łączący cechy willi i domu czynszowego z ozdobnymi fasadami. Struktury maksymalnie wykorzystują swoje działki miejskie, zachowując jednocześnie zieleń i przedzamkowe ogrody, które dają dzielnicy charakter.

Zespół rozwinął się między 1903 a 1914 rokiem po rozbiórce fortyfikacji poznańskich, co otworzyło tereny do nowej zabudowy mieszkaniowej. Urbanista Joseph Stübben kształtował układ dzielnicy współczesnymi zasadami projektowania, które wpłynęły na rozmieszczenie budynków i układy ulic.

Ten zespół rezydencji stał się domem poznańskiej inteligencji i zamożnych przedsiębiorców, którzy poszukiwali prestiżowych adresów w rozwijającym się mieście. Dzielnica odzwierciedlała aspiracje i status społeczny zamożnej klasy średniej na początku XX wieku.

Dzielnica jest łatwa do poruszania się dzięki sieciowemu układowi ulic i szerokim buarom, które ułatwiają orientację. Spacery w ciągu dnia pozwalają w pełni obserwować szczegóły architektoniczne na fasadach budynków i docenić ogrody.

Wiele budynków wykazuje skomplikowane dekoracje Art Nouveau na fasadach, zrzeźbionymi ornamentami zdobiacymi okna, drzwi i linie dachów, które pokazują rzemiosło tego okresu. Te zbudowane po 1910 roku wykazują przejście w kierunku prostszych proporcji klasycznych, stanowiąc przejście w smak architektoniczny na początku XX wieku.

Lokalizacja: Poznań

Współrzędne GPS: 52.40961,16.91039

Najnowsza aktualizacja: 14 grudnia 2025 o 17:41