Waksmundzki Wierch

Waksmundzki Wierch jest szczytem w Tatrach Wysokich, który osiąga 2186 metrów i charakteryzuje się stromymi zboczami oraz odsłoniętymi formacjami skalnymi. Teren wykazuje typowe cechy alpejskie z otwartymi powierzchniami skalnych i wyraźnymi zmianami wysokości.

Góra stała się częścią Parku Narodowego Tatry w 1954 roku, co było ważnym krokiem w ochronie polskiego krajobrazu górskiego. Ta desygnacja zabezpieczyła obszar jako chronioną rezerwatę przyrody.

Nazwa pochodzi z tradycji górskich pasterzy, którzy przez wieki zamieszkiwali te wysokie tereny.

Z różnych punktów wyjścia prowadzą zaznaczone szlaki na szczyt, a najbardziej bezpośrednia trasa zajmuje około cztery godziny. Podróżnicy powinni spodziewać się stromych podejść i warunków różniących się w zależności od pory roku.

Ze szczyt można zobaczyć zarówno polską jak i słowacką stronę Tatr, ujawniając charakter graniczny łańcucha górskiego. Ten punkt widokowy oferuje rzadkie perspektywy na to, jak krajobraz zmienia się na całej granicy międzynarodowej.