Tunel Krakowskiego Szybkiego Tramwaju, Podziemny tunel tramwajowy w centrum Krakowa, Polska

Tunel Krakowskiego Szybkiego Tramwaju rozciąga się na 1420 metrów przez centrum miasta, łącząc Rondo Mogilskie z Dworcem Głównym i obszarami Politechniki Krakowskiej poprzez pojedynczą podziemną rurę z dwiema stacjami.

Budowa tunelu rozpoczęła się w 1974 roku jako część planowanej linii metra do Nowej Huty, lecz po trudnościach ekonomicznych i zmianach politycznych projekt został przeprojektowany jako tunel tramwajowy i ostatecznie otwarty 11 grudnia 2008 roku.

Tunel reprezentuje zaangażowanie Krakowa w nowoczesny transport publiczny i stanowi pierwszy podziemny system tramwajowy w Polsce, symbolizując adaptację infrastruktury miejskiej w celu sprostania rosnącym potrzebom mobilności miejskiej przy zachowaniu zabytkowego centrum miasta.

Tunel obsługiwany jest przez nowoczesne tramwaje kursujące co 5 do 10 minut w godzinach szczytu, wyposażony jest w schody ruchome i windy zapewniające dostępność, a także utrzymuje maksymalną prędkość 60 kilometrów na godzinę w odcinku podziemnym.

Pomimo że od rozpoczęcia prac do ukończenia minęło ponad 34 lata, tunel stał się jedynym dedykowanym podziemnym systemem tramwajowym w Polsce i służy jako funkcjonujący pomnik wytrwałości poprzez liczne zmiany ekonomiczne i polityczne w trakcie jego realizacji.