Fort Fryderyka

Fort Fryderyka stoi jako częściowo zachowana fortyfikacja wojskowa z XVIII wieku, wbudowana w naturalne formacje skalne, z grubymi kamiennymi murami, bastionami obronnymi i podziemnymi systemami tuneli, które niegdyś mieściły wojska garnizonowe.

Zbudowany pod koniec XVIII wieku przez majora B. von Raucha na rozkaz Fryderyka Wilhelma II, ten pruski punkt obronny stanowił część regionalnych systemów fortyfikacyjnych podczas konfliktów terytorialnych między Prusami a sąsiednimi państwami.

Fort służy jako miejsce edukacyjne, gdzie lokalni przewodnicy organizują wycieczki podkreślające techniki inżynierii wojskowej, podczas gdy coroczne inscenizacje i wydarzenia kulturalne upamiętniają regionalne dziedzictwo wojskowe i tradycje rzemieślnicze obszaru.

Zwiedzający mogą dostać się do fortu przez cały rok oznakowanymi szlakami turystycznymi z pobliskiej Polanicy-Zdroju, z tablicami informacyjnymi w języku polskim i angielskim, wyznaczonymi miejscami parkingowymi i wygodnym obuwiem zalecanym do bezpiecznego zwiedzania nierównego terenu.

Fortyfikacja w sposób wyjątkowy włącza naturalną skarpę skalną w swój obwód obronny, mierząc około 7 na 30 metrów, i pomimo strategicznej konstrukcji nigdy nie brała udziału w rzeczywistych walkach wojskowych przez całą swoją historię operacyjną.