Piekiełko, wieś w Polsce

Piekiełko to mała wieś w południowej Polsce, położona w głębokiej dolinie, gdzie rzeka Łososina przecina wzgórza. Koryto rzeki jest pełne dużych skał, a gdy woda przepływa po nich, tworzy małe wodospady i bystrza, które sprawiają, że ten odcinek wygląda jak górski potok.

Osada istnieje co najmniej od drugiej połowy XV wieku, kiedy należała do rycerzy, zanim na długi okres przeszła do rodziny Rupniowskich. W XIX wieku stał tu dwór pod rodziną Dunikowskich, a później dzięki miejscowemu właścicielowi fabryki dodano mały przystanek kolejowy, ale sam dwór od tego czasu zniknął.

Odcinek rzeki, który miejscowi nazywają Tabacorz, to miejsce, gdzie ludzie się gromadzą, przyciągani przez skały i płynącą wodę, a nie przez jakąkolwiek zbudowaną atrakcję. Dalej kamienna kaplica z małą wieżą kryje w sobie drewnianą rzeźbę Chrystusa o smutnym obliczu, a wiosną wciąż odbywają się w niej małe spotkania modlitewne.

Dobrym sposobem na zwiedzanie jest pieszo, ponieważ drogi są wąskie, a ruch mały, co sprawia, że chodzenie jest łatwe i bezpieczne. Noś buty, które poradzą sobie z wilgotnym gruntem w pobliżu rzeki, i przygotuj się na zmiany pogody, ponieważ dolina może być chłodna w cieniu.

Nazwa Piekiełko najprawdopodobniej nie ma nic wspólnego z piekłem, mimo tego jak brzmi po polsku; badacze łączą ją ze starym słowiańskim słowem oznaczającym smołę, co może wskazywać na dawno zaginiony lokalny handel. W wiejskiej kaplicy znajduje się także dzwon loretański, w który ludzie kiedyś dzwonili, aby odstraszyć burze, grad i powodzie.