Bazylika archikatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Jana Chrzciciela w Przemyślu

Katedra Przemyśla to gotyckie dzieło architektury z kamiennymi ścianami, gotyckimi arkadami i kilkoma kaplicami umieszczonymi wokół głównej przestrzeni na Placu Katedralnym. Wnętrze zawiera kaplicę Drohojowskich i kaplicę Fredroów, zbudowane w różnych okresach dla służby różnym rodzinom i wspólnotom religijnym.

Budowę obecnej katedry rozpoczęto w 1460 roku na fundamentach wcześniejszej romańskiej świątyni dedykowanej św. Mikołajowi i ukończono w 1559 roku. Zawalenie się sklepienia w 1733 roku zniszczyło większość wnętrza, co doprowadziło do całkowitej rekonstrukcji w stylu barokowym i ponownego poświęcenia w 1744 roku.

Katedra przechowuje alabastrową figurę Matki Boskiej, którą w XV wieku przywieźli tu dominikańscy misjonarze ze św. Jakubem Odrowążem na czele. Figura ta pozostaje do dziś ogniskiem pobożności wiernych odwiedzających to miejsce.

Katedra jest otwarta na potrzeby nabożeństw, a odwiedzający mogą poznawać poszczególne kaplice w swoim tempie, obserwując różne style artystyczne. Powolny spacer przez wnętrze pozwala dostrzec elementy dekoracyjne i zrozumieć rozkład każdej kaplicy.

Wewnętrzne sklepienie zawalił się nieoczekiwanie w 1733 roku, zmuszając do całkowitego przeprojektowania w stylu barokowym, który był wówczas nowoczesny. To nagłe zdarzenie przekształciło wygląd i charakter katedry do dzisiaj, całkowicie zmieniając jej artystyczną tożsamość.