Busko-Zdrój

Busko-Zdrój to uzdrowisko w województwie świętokrzyskim w Polsce, znane z siarkowych i mineralnych źródeł. Obiekty uzdrowiskowe rozmieszczone są w kilku sanatoriach i ośrodkach zabiegowych wyposażonych w sale hydroterapii i gabinety borowinowe, które korzystają z naturalnych lokalnych zasobów leczniczych.

Pisemne wzmianki o wodach leczniczych sięgają XIII wieku, kiedy król Bolesław V nadał lokalnemu klasztorowi prawa do korzystania z zasobów mineralnych. Rozwój jako nowoczesne uzdrowisko rozpoczął się w XIX wieku wraz z budową pierwszych zakładów kąpielowych i sanatoriów, które przyjmowały pacjentów z całej Polski i sąsiednich regionów.

Nazwa miasta pochodzi od źródeł siarkowych odkrytych wieki temu, które do dziś stanowią centrum życia uzdrowiskowego i wyznaczają rytm dnia kuracjuszy. Odwiedzający widzą pawilony z pijalniami wody mineralnej rozmieszczone w ogrodach parkowych, gdzie goście odpoczywają między zabiegami i spacerują alejkami obsadzonymi drzewami, zaprojektowanymi dla spokojnych rozmów i wypoczynku.

Większość zabiegów wymaga konsultacji lekarskiej na miejscu przed rozpoczęciem programu terapeutycznego, dlatego odwiedzający powinni zaplanować pobyt na kilka dni w celu przeprowadzenia pełnej kuracji. Alejki w parku zdrojowym są gładkie i utwardzone, a główne obszary pozostają dostępne dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej, ponieważ wielu pacjentów korzysta podczas pobytu z wózków inwalidzkich lub balkoników.

Źródła siarkowe tutaj należą do najsilniejszych w Europie Środkowej i uwalniają charakterystyczny zapach w kontakcie z powietrzem, wyczuwalny w całym centrum miasta. Okolica pozostaje wolna od ciężkiego przemysłu od dziesięcioleci, co pomaga utrzymać jakość powietrza i wspiera skuteczność oferowanych zabiegów.