Sosbun Brakk

Sosbun Brakk wznosi się na wysokość 6.413 metrów w górach Spantik-Sosbun, będących częścią Karakorum i ograniczających się lodowcami Hispar i Biafo. Szczyt charakteryzuje się polami lodowymi, głębokimi szczelinami i stromymi ścianami skalnych, co czyni go wyjątkowo technicznym do wspinaczki.

Japońska ekspedycja z Japanese Alpine Club osiągnęła szczyt po raz pierwszy 4 lipca 1982, po tym, jak niemiecka ekspedycja nie powiodła się w 1976 roku. Te wczesne próby pokazują, jak trudna była ta góra dla alpinistów tamtych czasów.

Alpiniści z całego świata przybyły na ten szczyt, aby zmierzyć się z jednymi z najtrudniejszych warunków górskich. Gora ta stanowi cel dla osób szukających ostatecznego wyzwania w alpinizmie wysokogórskim.

Wspinacze potrzebują dużego doświadczenia na dużych wysokościach i specjalistycznego sprzętu, takie jak lodowe bekiecie, szpiclery i systemy zdobywania strome. Miesiące letnie oferują najlepsze warunki, z mniejszą ilością śniegu i bardziej przewidywalnymi wzorcami pogodowymi.

Szczyt leży w miejscu, gdzie spotykają się trzy główne systemy lodowcowe: Hispar, Biafo i Chogo Lungma, tworząc rzadki punkt geograficznego zbieżności. W dni o dobrej widoczności, ze szczytu wspinacze mogą widzieć trzy systemy lodowcowe jednocześnie, co jest widokiem, którego niewielu alpinistów doświadczyło.