Zamboanga Peninsula

Półwysep Zamboanga to region w południowo-zachodnim Mindanao na Filipinach, rozciągający się między Morzem Sulu na północy i zachodzie a Zatoką Moro na południu. Teren przechodzi od płaskich nizin przybrzeżnych do zalesionych łańcuchów górskich, w tym wulkanicznych szczytów Ampiro i Malindang kształtujących północne rejony.

Hiszpańskie siły kolonialne zbudowały posterunki wojskowe na półwyspie od 1569 roku w ramach działań mających na celu przeciwdziałanie lokalnemu oporowi i najazdом ze strony sułtanatu Sulu. Te instalacje przekształciły się później w osady handlowe, które ułatwiały wymianę między europejskimi kupcami a lokalnymi społecznościami wzdłuż wybrzeża.

Nazwa Zamboanga pochodzi z języka malajskiego i oznacza „miejsce kwiatów

Region grupuje trzy prowincje, Zamboanga del Norte, Zamboanga Sibugay i Zamboanga del Sur, z biurami administracyjnymi zlokalizowanymi w Pagadian. Drogi łączą główne miasto Zamboanga z obszarami przybrzeżnymi i miastami śródlądowymi, a czas podróży waha się od kilku godzin do całego dnia w zależności od odcinka.

Żyzna wulkaniczna gleba wokół północnych gór wspiera uprawy takie jak ryż, kukurydza, trzcina cukrowa, tytoń i abaka na gęsto obsadzonych polach. Te uprawiane działki kształtują wygląd dolin i sięgają dolnych stoków obu szczytów.