Atlantic Ocean Road

Ta przybrzeżna trasa biegnie przez wąskie mosty i niskie groble łączące kilka małych wysp między lądem stałym a wyspą Averøy. Jezdnia wije się blisko poziomu morza, a niektóre odcinki podczas złej pogody narażone są na przypływ i wiatr.

Plany stałego połączenia przez tę grupę wysp rozpoczęły się w latach 70. po dekadach polegania na usługach promowych. Po licznych opóźnieniach w budowie spowodowanych ostrymi jesiennymi sztormami, trasa została otwarta dla ruchu w 1989 roku.

Mieszkańcy często przejeżdżają tą trasą podczas jesiennych sztormów, aby zobaczyć fale uderzające w nawierzchnię, tworząc czasowo nieprzejezdne warunki. Fotografowie podróżują z odległych regionów, aby uchwycić te dramatyczne spotkania z pogodą, planując wizyty według prognoz wzburzonego morza.

Trasa pozostaje otwarta przez cały rok, ale może zostać krótko zamknięta podczas ekstremalnych zjawisk pogodowych. Kilka zatok parkingowych wzdłuż drogi oferuje punkty postojowe, gdzie odwiedzający mogą wysiąść i zwiedzać pieszo.

Jeden odcinek mostu tworzy iluzję optyczną z pewnych kątów, sprawiając wrażenie, że droga nagle spada do morza. Ten efekt występuje ze względu na strome wzniesienie przęsła w połączeniu z zakrętem drogi dalej.