Longyearbyen

Longyearbyen rozciąga się wzdłuż doliny Longyear i brzegu Adventfjorden, z rzędami kolorowych drewnianych domów na tle ścian górskich i lodowców na 78 stopniu szerokości północnej. Drogi biegną równolegle do fiordu, a osada rozprzestrzenia się między stromymi zboczami a wodą.

Miasto zostało założone w 1906 roku, gdy amerykański biznesmen John Munro Longyear założył Arctic Coal Company i rozpoczął przemysłowe wydobycie węgla. Górnictwo kształtowało życie tutaj przez dziesięciolecia, aż miejsce stopniowo przesunęło się w kierunku badań i turystyki.

Mieszkańcy spotykają się podczas festiwali takich jak Solfestuka, Dark Season Blues i Polarjazz, świętując pod północnym słońcem lub w całkowitej ciemności, w zależności od sezonu. Kalendarz wspólnych wydarzeń pokazuje, jak ludzie tutaj polegają na sobie, by życie w Arktyce wydawało się mniej odizolowane.

Miasto ma około 40 kilometrów utwardzonych dróg, a zimą ludzie polegają głównie na skuterach śnieżnych przy dłuższych trasach. Loty do kontynentalnej Norwegii odbywają się przez cały rok i łączą regularnie.

Lokalne przepisy zakazują kotów, ograniczają sprzedaż alkoholu i wymagają od mieszkańców noszenia broni poza granicami miasta, ponieważ niedźwiedzie polarne wędrują po okolicy. Groby na cmentarzu pozostają niezmienione przez dziesięciolecia, ponieważ wieczna zmarzlina zapobiega rozkładowi.