Mihintale, Święty buddyjski szczyt górski niedaleko Anuradhapury, Sri Lanka

Mihintale to wznoszący się na 300 metrów szczyt pasma Missaka Pabbata, 12,5 km na wschód od Anuradhapury. Granitowe schody liczące 1840 stopni pną się wschodnim zboczem w czterech odcinkach, mijając ruiny szpitala i klasztoru, aż do Kantaka Cetiya – okrągłej stupy o obwodzie podstawy około 425 stóp, z czterema zdobionymi frontyspisami. Na szczycie wznosi się Maha Seya, zbudowana przez króla Mahadathikę Mahanagę, o średnicy 136 stóp.

Według Mahavamsy Mahinda, syn cesarza Ashoki, spotkał króla Devanampiyatissę w dzień pełni księżyca w miesiącu Poson w III wieku p.n.e.; król polecił następnie zbudować wiharę i 68 jaskiń dla mnichów. Maha Seya na szczycie została wzniesiona przez króla Mahadathikę Mahanagę i ma 136 stóp średnicy. Kantaka Cetiya przypisuje się królowi Suratissie, a Mihindu Seya, zbudowana przez króla Uttiyę (210–200 p.n.e.), należy do najstarszych stup na wyspie.

Syngaleska nazwa Mihin-Thalé znaczy „płaskowyż Mihindu”, od mnicha, który według tradycji zawołał króla Devanampiyatissę po imieniu, by powstrzymać go od strzału do jelenia. W każdą pełnię księżyca miesiąca Poson pielgrzymi wchodzą na szczyt, gdzie Mahinda wygłosił Chullahatthipadopama Sutta. Cztery frontyspisy Kantaka Cetiya zdobi słoń od wschodu, lew od północy, koń od zachodu i byk od południa.

Wspinaczka jest stroma i wymaga mocnych butów oraz dużo wody, zwłaszcza w ciepłe dni. Rozpoczęcie wczesnym porankiem lub wizyta w późnym popołudniu pomaga uniknąć najintensywniejszego upału podczas wspinaczki.

U podnóża góry leżą ruiny szpitala, który Heinz E. Müller-Dietz (Historia Hospitalium, 1975) nazwał być może najstarszym na świecie. Obok znajduje się kamienne czółno, w którym kąpano pacjentów w oleju leczniczym; odkopano tam urny i kamienną inskrypcję.