Horsh Beirut, Park miejski w dzielnicy Mazraa, Bejrut, Liban

Horsh Beirut to trójkątny park o powierzchni około 0,3 kilometra kwadratowego na południowym skraju gminy Bejrut, ograniczony ulicą Omara Bejhuma, aleją 22 Listopada, aleją Abdelnassera i Muzeum Narodowym w Bejrucie. Nazywany jest też Horsh El Snaubar lub Bois de Pins. Fotografia pokazuje niską drewnianą pergolę z płaskimi listwowymi dachami na podwyższonych platformach z ciemnego drewna, obok drugą mniejszą drewnianą wiatę, a przed nimi przycięte zielone krzewy.

W XIII wieku Wilhelm z Tyru nazwał las „La Pinée” lub „Sapinoie”. Armie krzyżowców, mameluków, Osmanów i aliantów z II wojny światowej wycinały sosny na okręty i broń. Części stały się osmańskim kasynem w 1917 r., torem wyścigów konnych w 1921 r., cmentarzem Al-Shohadaa w 1958 r. i Rawdat al-Shaheedein w latach 70. Izraelskie samoloty spaliły go w 1982 r.; ponownie otwarto go 3 września 2015 r.

Miejsce jest punktem spotkań dla sąsiadów z różnych dzielnic, którzy przychodzą spędzać tu czas na świeżym powietrzu. Odwiedzający wykorzystują ścieżki i otwarte przestrzenie do ucieczki przed miejskim życiem i nawiązania więzi ze swoją społecznością.

Trójkątny park leży na południowym skraju Bejrutu, ograniczony ulicą Omar Beyhum, aleją 22 Listopada, aleją Abdelnassera i Muzeum Narodowym w Bejrucie. Został ponownie otwarty dla publiczności 3 września 2015 r. po około 25 latach ograniczonego dostępu, gdy trzeba było składać wniosek, przyjmowany głównie od osób powyżej 35. roku życia. Na zdjęciu widać niską drewnianą pergolę z dachami z listew na podwyższonych platformach z ciemnego drewna, mniejszą wiatę obok, przycięte okrągłe krzewy i ziemną ścieżkę.

W XIII wieku arcybiskup Wilhelm z Tyru nazwał ten sosnowy las „La Pinée” lub „Sapinoie”. Używana do dziś nazwa Horsh El Snaubar odnosi się do tych samych sosen. Las zajmował ponad 1 250 000 m² w 1696 roku; w 1967 roku zostało około 800 000 m², blisko 5% obszaru gminy Bejrut.