Kurhan Issyk, Kurhan w regionie Ałmaty, Kazachstan
Kurhan Issyk to kurhan saka na lewym brzegu rzeki Issyk, na południowy zachód od miasta Esik. Główny kurhan ma 60 metrów średnicy i 6 metrów wysokości, a boczna komora została zbudowana z dopasowanych świerkowych bali. Cmentarzysko obejmuje 45 ziemnych kopców o szerokości od 30 do 90 metrów i wysokości od 4 do 15 metrów, na 3 kilometrach kwadratowych.
Ekspedycja archeologiczna z Żetysu pod kierownictwem Kemala Akiszewa badała stanowisko w latach 1969–70. W bocznej komorze wielkiego kurhanu o średnicy 60 m i wysokości 6 m znaleziono „Złotego Człowieka” z ponad 4 000 złotych ozdób, żelaznym mieczem i sztyletem, brązowym lustrem i naczyniami. Z tego samego grobu pochodzi srebrna czara z inskrypcją z 26 znaków, zwana issyckim zabytkiem pisma.
Srebrna miska z komory bocznej nosi inskrypcję z 26 znaków, znaną jako zabytek pisma z Issyk. Badacze uznają ją za pismo alfabetyczne, dowód na istnienie państwa u Saków. Grób zawierał też brązowe kadzidło na stożkowej podstawie, pierwsze takie w Semireczu, w którym podczas obrzędów palono substancje aromatyczne.
Kopce leżą na lewym brzegu rzeki Issyk, na południowo-zachodnim skraju miasta Esik, około 50 km na wschód od Ałmaty. Wykopany kurhan to niski ziemny nasyp, którego przecięta ściana jest zabezpieczona siatką na betonowym słupku; teren to suchy step, więc przydadzą się mocne buty i woda.
Szczątki szkieletowe badane przez naukowców pokazują mieszaninę cech europejskich i mongoloidalnych, wskazując na połączenia ze szczepiami saka Semirechye. Te cechy fizyczne dają wskazówki dotyczące pochodzenia i migracji tej starożytnej grupy ludności.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 473 współtwórców z całego świata.