Abai Literary Memorial Museum, Muzeum literackie pamięci w Semey, Kazachstan.

Muzeum Literacko-Memorialne Abaja mieści się w Semeju w domu kupca Romana Jerszowa, wzniesionym w stylu epoki, w której żył Abaj. Jego 11 sal tematycznych gromadzi 22 304 eksponaty, w tym dwustrunową dombrę, kobyz i sybyzgy w sali „Melodia stepu” oraz siodło i suknię Aigerim, żony poety.

Muzeum zostało utworzone dekretem Rady Komisarzy Ludowych Kazachskiej SRR z 1 kwietnia 1940 roku, przed 95. urodzinami Abaja, i otwarte 16 października 1940 roku. Jest to pierwsze muzeum literacko-memorialne w Kazachstanie. W latach 1947–1951 wchodziło w skład Akademii Nauk Kazachskiej SRR. W 1990 roku zostało przekształcone w Państwowe Historyczno-Kulturalne i Literacko-Memorialne Muzeum-Rezerwat Abaja.

Jedenaście sal tematycznych muzeum nosi nazwy zaczerpnięte z życia i twórczości Abaja, od „Abaj. Pory roku” po „Słowa napomnienia”. W sali „Melodia stepu” zwiedzający może stanąć przed gablotą i wybrać dźwięk dwustrunowej dombry, kobyzu lub sybyzgy zagrany przez zawodowych muzyków za pomocą dźwięku kierunkowego. W sali „Dzieciństwo Abaja” znajduje się ekran dotykowy, na którym wybiera się baśń babci Zere i widzi ją wyświetloną na białym filcu jurty.

Muzeum mieści się w dawnym domu kupca Romana Jerszowa, państwowym zabytku architektury, a jego 11 sal tematycznych zajmuje kilka poziomów, więc lepiej przejść wyznaczoną trasę niż błądzić. W sali „Melodia stepu” każdy instrument można odsłuchać przy gablocie dzięki dźwiękowi kierowanemu indywidualnie. Sala „Słów napomnienia” kończy się błogosławieństwem Abaja, odczytywanym jako pożegnanie z wystawą.

W 1885 roku Abaj przekazał za pośrednictwem swojego rosyjskiego przyjaciela N. Dołgopołowa zestaw przedmiotów codziennego użytku do muzeum regionalnego w Semipałatyńsku; te przedmioty, o których mówi się, że noszą odcisk jego dłoni, należą dziś do najcenniejszych w kolekcji. Są wśród nich dombry, siodło, meble do jurty, broń i plansza do togyzkumalaku.