Ulsanbawi, Chroniona formacja skalna w Parku Narodowym Seoraksan, Korea Południowa
Ulsanbawi to formacja granitowa w Parku Narodowym Seoraksan złożona z sześciu odrębnych szczytów. Ściany skalne wykazują odsłoniętą skałę z pewnymi kątami, tworząc wyraźnie pionowy profil.
Ulsanbawi to granitowy masyw o sześciu szczytach, wpisany 11 marca 2013 r. jako południowokoreański zabytek krajobrazowy (myeongseung) nr 100. Granit z Sokcho pochodzi z późnej kredy, sprzed około 86–90 mln lat, a klify o wysokości 200–300 m powstały wzdłuż stromo nachylonych spękań ścinających. Poeci epoki Joseon, m.in. Ju Sebung, Choe Yeon i Heo Jeok, sławili skałę w wierszach, a Kim Hong-do pozostawił jej kilka pejzaży.
Poeci z dynastii Joseon, tacy jak Ju Sebung, Heo Jeok i Yu Gyeong-si, pisali wiersze o skale, a Kim Hong-do pozostawił jej kilka pejzaży. Nazwa Cheonhusan, „góra, na której rozbrzmiewa głośny dźwięk wiatru”, pochodzi od odgłosu wiatru w pięciu otworach w kształcie dzbana na szczycie.
Podejście na szczyt prowadzi trasą schodową liczącą około 800 stopni i pokonuje około 600 m różnicy wzniesień od wejścia do parku Seoraksan. Górny odcinek to odsłonięta skała z poręczą po jednej stronie; zejście obciąża kolana, dlatego wielu turystów używa kijków. Na drogę tam i z powrotem trzeba przeznaczyć kilka godzin i wyruszyć wcześnie, zanim po południu pojawią się chmury.
W górnej części skały znajduje się pięć wnęk w kształcie dzbanów, a wiatr przepływający przez nie wydaje dźwięk, od którego formacja wzięła dawną nazwę Cheonhusan, „góra, na której rozbrzmiewa silny wiatr”. Uczony z okresu Joseon Heo Mok w 1689 r. doliczył się dziewięciu szczytów, a nie sześciu zwykle wymienianych dziś.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 519 współtwórców z całego świata.