Banyasa, Świątynia buddyjska w Hwanggan-myeon, powiat Yeongdong, Korea Południowa

Banyasa to świątynia zakonu Jogye w Hwanggan-myeon, powiat Yeongdong, prowincja Chungcheong Północny. Jej główna sala, Geungnakjeon, to drewniany budynek z dachem dwuspadowym, trzyprzęsłowy w szerokości i dwuprzęsłowy w głębokości, bez zestawów wsporników, niedawno naprawiony i odmalowany. Świątynia stoi na wzniesieniu w kształcie pąka lotosu, w miejscu gdzie strumień Gusucheon zakręca, a sala Munsujeon znajduje się na krawędzi 100-metrowego klifu nad wodą.

Banyasa w Hwanggan-myeon, powiat Yeongdong, Chungcheong Północny, miał zostać założony w 720 roku przez Wonhyo lub przez Sangwona, jednego z dziesięciu głównych uczniów Uisanga, choć nie potwierdzają tego żadne zapisy. Inna relacja przypisuje założenie narodowemu preceptorowi Muyeomowi, który wysłał nowicjusza Sunina, by wypędził złego smoka ze stawu, a następnie kazał zasypać staw i zbudować świątynię. Król Sejo rozkazał ją później odbudować i nadał jej nazwę.

Nazwa świątyni pochodzi od tablicy, którą król Sejo napisał po wyleczeniu choroby skóry, przypisywanym błogosławieństwu dziecka Mandziuśriego; tablica ma być przechowywana w Banyasa. Świątynia należy do zakonu Jogye i prowadzi programy temple stay, podczas których można poznać praktykę buddyjską.

Banyasa znajduje się w Hwanggan-myeon, w powiecie Yeongdong, w prowincji Chungcheong Północny, a nie w Gyeongsang Południowym. Do świątyni prowadzi droga w górę doliny Seokcheon; pawilon Munsujeon stoi na krawędzi 100-metrowego klifu nad potokiem, więc trzeba uważać pod nogami. Na miejscu organizowane są programy temple stay dla koreańskich gości.

Za główną salą trzystumetrowy gołoborz rysuje sylwetkę tygrysa idącego z podniesionym ogonem. Powiat Yeongdong urządził tam strefę fotograficzną do uchwycenia tego kształtu, w paśmie Baekdu-daegan.