Iksan Mireuksaji Stone Pagoda, Kamienna pagoda w kompleksie świątynnym Mireuksa w Iksan, Korea Południowa

Pagoda kamienna Iksan Mireuksaji to granitowa pagoda na terenie dawnej świątyni Mireuksa, zbudowana w 639 roku za panowania króla Mu. Jej niska, jednoschodkowa kwadratowa podstawa dźwiga pierwsze piętro podzielone na trzy przęsła z każdej strony, z centralnymi drzwiami i ogromnym kwadratowym filarem wewnątrz. Narożne filary mają entazę, a płyty dachowe są cienkie i szerokie, z lekko uniesionymi narożnikami. Górne kondygnacje stopniowo się zwężają, a pozostałe bloki są nieregularne i częściowo pęknięte.

Pagoda została wzniesiona w 639 roku za panowania króla Mu z Baekje i jest najstarszą zachowaną kamienną pagodą w Korei. W 1915 roku, podczas japońskich rządów kolonialnych, naprawiono ją cementem, a w latach 2001–2019 przeprowadzono pełny demontaż i renowację. W 2009 roku w centralnym filarze znaleziono złoty relikwiarz i inskrypcję, która wymienia królową Sataek jako fundatorkę i potwierdza datę 639.

Odnaleziona w 2009 roku inskrypcja na złotym relikwiarzu wymienia królową Sataek Jideok, córkę możnowładcy Baekje, jako fundatorkę świątyni, która 29. dnia pierwszego miesiąca 639 roku złożyła relikwie. Przeczy to Samguk Yusa, które przypisuje fundację księżniczce Seonhwie.

Pagoda stoi na terenie świątyni Mireuksa w Geumma-myeon w Iksan, w prowincji Jeolla Północna. Kamienne bloki górnych kondygnacji są nieregularne i częściowo pęknięte; zachodnia i południowa ściana oraz połowa północnej zawaliły się przed renowacją, dlatego obecna forma łączy oryginalny mur z naprawionymi partiami. Z przodu podstawy wystaje krótka klatka schodowa.

Podczas rozbiórki pagody w 2009 r. w wnęce na relikwie na szczycie centralnego filara znaleziono złoty relikwiarz i złotą płytkę z inskrypcją. Napis podaje, że królowa Baekje, córka arystokraty Sa Taek-jeok-deoka, sfinansowała budowlę i złożyła relikwie 29. dnia pierwszego miesiąca 639 r., wskazując innego fundatora niż Samguk Yusa.