Bell of Sangwonsa, Dzwon z brązu w świątyni Sangwonsa w powiecie Pyeongchang, Korea Południowa.
Dzwon Sangwonsa to brązowy dzwon o wysokości 167 cm i średnicy 91 cm, odlany w 725 roku. Głowa smoka z pierścieniem utworzonym przez pazury wieńczy zdobioną lotosami rurę, a motywy paciorków i wici pokrywają korpus. Półkoliste pola niosą reliefy od jednego do czterech muzyków, a cztery ramy zawierają dziewięć pąków lotosu nad dwiema zwróconymi do siebie latającymi istotami niebiańskimi grającymi na gonghu i saeng.
Dzwon odlano w 725 r. za panowania króla Seongdeoka z Zjednoczonego Silla; jest najstarszym zachowanym koreańskim dzwonem brązowym, o 46 lat starszym od Dzwonu Króla Seongdeoka. Według inskrypcji na koronie ofiarowała go szlachcianka imieniem Hyudori. W 1469 r., pierwszym roku panowania króla Yejonga z Joseon, przeniesiono go do Sangwonsa. Od 20 grudnia 1962 r. jest Skarbem Narodowym nr 36.
Inskrypcja na koronie dzwonu podaje, że ufundowała go szlachetna kobieta imieniem Hyudori, co wiąże obiekt z imiennie znaną świecką fundatorką. Na korpusie umieszczono dwie pary siedzących niebiańskich muzyków grających na gonghu i saeng, o pełnych policzkach i powiewnych szatach, w buddyjskim stylu rzeźbiarskim wczesnego VIII wieku.
Dzwon wisi w świątyni Sangwonsa w Jinbu-myeon, powiat Pyeongchang, Gangwon. Przeniesiono go tam w 1469 r., więc ogląda się go na terenie świątyni, nie w muzeum. Zwróć uwagę na smocze ucho u góry i tuleję z lotosami nad korpusem.
Ucho dzwonu ma kształt smoka o dużej głowie, którego szpony tworzą pierścień zawieszenia. Rura na szczycie dzwonu zdobiona jest motywami lotosu. Odlany w 725 roku dzwon ma 167 cm wysokości i 91 cm średnicy.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 150 współtwórców z całego świata.