Sillŭk sa, Świątynia buddyjska w Yeoju, Korei Południowej
Silleuksa wznosi się na północnym brzegu rzeki Namhan, 3 km na wschód od Yeoju, u stóp wzgórza Bongmisan. To jedyna świątynia nad rzeką w kraju. Sześciopiętrowa pagoda z cegły góruje nad wodą, siedmiopiętrowa marmurowa pagoda z reliefami smoków, lotosów i fal wypełnia dziedziniec, a Josadong, najstarszy budynek, przechowuje portrety mnichów Naonga, Muhaka i Jigonga. Na terenie rosną 600-letni miłorząb i 500-letni jałowiec.
Założona około 580 roku przez mnicha Silla Wonhyo, świątynia Silleuksa była wielokrotnie rozbudowywana i odbudowywana. W 1376 roku zmarł tu mistrz Goryeo Naong, a w 1379 wzniesiono jego stupę i stelę. Gdy w 1473 roku grobowiec króla Sejonga przeniesiono do Yeoju, świątynia stała się jego sanktuarium modlitewnym i otrzymała nazwę Boeunsa; później wróciła do nazwy Silleuksa.
Nazwa Silleuksa pochodzi z legend o boskim koniu ujarzmionym uzdą, związanych ze znakiem 勒, „okiełznać”. Josadong, najstarszy budynek, przechowuje portrety mnichów Naonga, Muhaka i indyjskiego mistrza Jigonga, którego sanskryckie imię brzmiało Dhyānabhadra. Według przekazu Naong zasadził rosnący tu 600-letni miłorząb.
Silleuksa leży na północnym brzegu rzeki Namhan, 3 km na wschód od Yeoju i około godziny na południowy wschód od Seulu. Teren przylega do niskiego wzgórza: ceglana pagoda góruje nad rzeką, a sale i stupy Josadong wznoszą się tarasowo za salą główną. Na kamiennych ścieżkach przyda się solidne obuwie.
Nazwa świątyni pochodzi z legendy: mnich poskromił dzikiego konia uzdą, a „勒” oznacza trzymanie konia w ryzach. Uważa się, że 600-letni miłorząb na terenie zasadził mistrz zen Naong, który zmarł w świątyni w 1376 roku.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 436 współtwórców z całego świata.